Daar ligt ze dan op haar rug, in een aftandse kamer. De enigszins verschoten gordijnen zijn gelukkig gesloten. Hier en daar branden kaarsjes. De ruimte geurt naar etherische oliën.
Langzaam komt ze overeind. “Spreid je benen!”, zegt hij kalm maar dwingend. Hij komt vanuit een donkere hoek naar haar toelopen. Ze voelt hoe hij zijn zachte handen op haar heupen legt. Vervolgens duwt hij haar hoofd tergend langzaam naar beneden. In de verte hoort ze hem nog zeggen dat ze zich moet ontspannen. Haar handen raken inmiddels de grond. Dan laat ze zich op haar knieën en ellebogen zakken. En als ze tenslotte op haar buik ligt, knipperen de tl-buizen aan.
Dezelfde mannenstem roept dat de eerste yogales voorbij is.



Beste Martina, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie