Ja, ik heb er spijt van. Mijn moeder stimuleerde me als tiener om pianolessen te gaan volgen. Het was haar eigen droom geweest, en het was er nooit van gekomen.
Ik durfde niet, en weigerde halsstarrig. Eeuwig zonde!
In mijn jeugd was muziekles nog niet zo uitgebreid als nu. Ik kende vooral de drumband, de trommelaars met de blazers. Eigenlijk was het dus gewoon een fanfare. Hoorden wij hun klanken, dan holden we er op af.
Ik vond het altijd wel een beetje suf, maar was ook heimelijk jaloers op de kunst om muziek te maken en dat te combineren met in de maat lopen.
Gelukkig speelt mijn dochter inmiddels al jarenlang piano. Genoeg muziek dus in mijn leven, mam.
Lekker muzikaal stukje, Lisette <3
Dank Ewald, en dat terwijl ik nog steeds geen noot kan lezen
Je bent nooit te oud om te leren! Een (blaas)instrument bespelen is niet suf!
Ik zou ‘eropaf’ hier als 1 woord schrijven…