“Aaseters zijn het, áásgieren. Alles, maar dan ook álles hebben ze weggepikt. Ze hebben geen fatsoen in hun lijf.”
“Rustig liefje, ga even zitten en eet en drink wat.”
“Ik krijg geen hap door mijn keel. Steeds zie ik die begerige koppen en graaiende armen voor me. Moeder is nog geen week dood en haar hele kamer is leeg.”
“Het zorgcentrum gaf de familie vijf dagen om de kamer te ontruimen.”
“Mijn broers hadden geen vijf dagen nodig, drie waren voldoende voor hun hebzucht.”
…
“Twee weken geleden deden mama en ik nog samen de boodschappen. Ik kan het me niet voorstellen, dat ze er niet meer is.”
“Kom schat, we gaan naar huis, hier heb je niets meer te zoeken.”


Ik heb de versiegeschiedenis maar eens geactiveerd in mijn profiel.
In de eerste versie vond ik, dat de stemmen op een bepaald moment niet onderscheidend genoeg waren. Dat heb ik aangepast.
Ja, dat doet pijn, alsof gemis nog niet erg genoeg is
Helaas realistisch!
Goede dialogen.
Met vriendelijke groet plus hartje,
Chris
Opmerking: is de HP geen familie van de overleden vrouw? ‘Ja, het woonzorgcentrum gaf de familie vijf dagen…’ Deze zin doet me hier twijfelen, het is precies alsof ze geen deel uitmaakt van de familie terwijl ze wel haar moeder was?
@Dana en @Chris, dank voor het lezen en de reacties,
@NeleDeDeyne, HP is familie. Ik heb een kleine aanpassing gedaan (ze > mijn broers)
Zuster Goudriaan,
Emotioneel stuk. Momenteel sta ik op goede voet met mijn broers en hoop dat zo te houden.
Treffend verhaaltje.
@VmetdeVork, goed om te horen. Dank voor het lezen.
@Hekate, dank voor je reactie.