“Mama, wanneer ga je nog eens een echte maaltijd op tafel zetten?â€
“Josh, jongen. Dit is een behoorlijk uitgebalanceerde voeding.â€
“Neen mama, Josh heeft gelijk. Deze vieze, groene bladeren horen thuis in het bos, niet op mijn bord.â€
“Sam, dat is boerekool: heel voedzaam en lekker. Josh alstublieft, stop daarmee. Je bent geen konijn, haal die koolbladeren tussen je tanden en lip uit.â€
“Oh, en op Sam wordt niets gezegd. Kijk! Die heeft spruiten op zijn mes en vork geprikt en zit ermee voor zijn ogen te wiebelen.â€
“Schat! Zeg ook eens iets.â€
“Wablieft zoetje? Euh, het ziet er lekker uit hoor, maar waar is mijn stukje vlees?â€
“Ik bedoelde, zeg ook eens iets over het gedrag van uw kinderen!â€


Ik zie dat je hier voor het eerst meedoet. En omdat ik al een tijdje benieuwd ben naar je schrijfsels, hier in ieder geval al een hartje ter aanmoediging. 😉 En ik heb ook nog eens in je keuken morgen kijken. Twee vliegen in een klap. Eet en schrijf smakelijk Jaimie. ?
@Jaimie, leuk. De moeder en haar ‘drie’ kinderen… (Sam vind ik de leukste.)
Waarom heb je het themawoord er niet in verwerkt? Als je die vent eens laat klagen over te veel peper op zijn stukje vlees is het erin gedraaid.
‘Uw’ zou ik echt niet gebruiken tenzij de vrouw een koningin is.
Dank u !
Tja, en ‘uw’ is Vlaams, vergeet het telkens weer. 🙂
Laat die uw maar gewoon staan hoor, dat maakt de dialoog natuurlijker.
Leuk stukje, ik zie het zo voor me. Arme vader die denkt nu eens eindelijk een kans te krijgen zijn mening te zeggen 😛