Autobestuurders wachten voor een verkeerslicht, ingepakt in hun mantel van ijzer en glas. Allemaal anonieme wezens, glurend over hun stuur, stinkend uit hun mond, krabbend onder hun oksels, grinnikend om enkele schunnige moppen op de radio. En daartussenin gromt een trike met chromen buizen en zwartglanzende spatborden. De bestuurder is een grijsbesnorde man in zwart leren pak. Zijn kaalgeschoren hoofd knikt ritmisch mee op de muziek die uit zijn boxen schalt. ‘Whoa Black Betty’, roept hij, trommelend op het stuur. ‘Bam-ba-lam!’ Het verkeerslicht springt op groen en de triker laat zijn chromen monster brullen. In de tijd dat de bestuurders voor hem nog lopen te treuzelen, draait hij zich snel om naar de bijrijdersstoel en geeft zijn teddybeer een aaitje.
« De oplossing
De vis die niet van water hield »
« De oplossing De vis die niet van water hield »
Liefde, Mensen
Verkeerslicht
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van P. van Stingelande of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« De oplossing De vis die niet van water hield »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooi, pakkend.
Als je het wat vindt, kun je hier meer van m’n verhalen vinden: http://stingelande.nl/kv/ (Met illustraties!) Groet! P.
Leuk geschreven. Hartje.
Groet,
Han Maas
P.
ik vind het wel wat.
Waardering,
Rob.