Beppe woonde in Grouw. In de oorlogsjaren in de steek gelaten door haar man werd ze huishoudster van een Amsterdammer die op de bonnefooi naar Friesland was gekomen om boer te worden. Hij werd onze pake. Beppe nam twee dochters mee het huwelijk in, pake een papegaai. De papegaai maakte het niet lang. Beppe had het beest wat meewarig bekeken, vuil bevonden, en in bad gestopt. Dat was Lorre fataal geworden. Sindsdien stond de kooi leeg op ’t kabinet. Op hoogtijdagen werd er nog weleens een lidcactus in gezet. En hoogtijdagen waren er. Er werd nog een dochter geboren. En een stamhouder. Het kabinet is allang niet meer. Maar de kooi is nu bij mij, met een bloeiende lidcactus erin.
« Mijn oma
Rariteiten uit de kast »
« Mijn oma Rariteiten uit de kast »
Communicatie
Beppe
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van gerda zwart of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Mijn oma Rariteiten uit de kast »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Gerda Zwart,
Mijns inziens begint het verhaal onverwacht leuk en sterft daarna gelijk met Lorre een pijnlijke dood. Jammer.
Groet, Rolf van der Leest
Precies Rolf, dat noemen ze een begin en einde…? 😉
mooi, de kooi leeft voort als een herinnering