De gore moord vond plaats in de Gieterijstraat. Een veearts trof de jonge vrouw aan tegen vier uur in de ochtend. Haar rokken bespat met urine; zaad had zich rond haar mond verkorst. De veldwachter kwam alras in beeld en sloot de plaats delict af voor boeren, burgers en oprukkende buitenlui.
De deerne was geboren uit het semen van moeder-overste’s aartsabt. De gesel Gods die de dijen van haar zusters teisterde. Het meisje danste jarenlang door de kloostergangen over de knakkende knookjes van haar broertjes en zusjes alvorens tot wasdom te komen.
Wie had haar welgevormde mond niet gekend? De veldwachter besloot alle mannen vanaf dertien jaar te laten komen. In haar rechterhand had zij een bronzen eikelvormige broeksknoop vastgehouden.
Het meisje Assepoester met de mooie mond, miste een glazen muil.
Toen zij dood gevonden werd, op straatstenen, achtergelaten als oud vuil,
vervloog bij de angstige dader, de hooggeachte prins, volledig alle hoop.
Voor eeuwig en altijd zou zijn broek hem blijven missen, die o zo mooie knoop.
Het volgende slachtoffer was een meisje zonder voeten
De gore moordenaar had het kind overdreven laten boeten
Omdat zij er in slaagde, een uniek ongehoord, eikelvormige knoop
te leggen in zijn orgastisch edeldeel gerezen bloedsdoorloop.
Onder leiding van de onderzoeksrechter en de wetsdokter moest iedereen met een leeggelopen gieter
komen bij de garde uit de velden. Door een panne van de gouden koets, kon de prins, zich weer, als moordenaar, niet melden.
Een indringend, rauw verhaal, @mili met een rijkdom aan beelden
Zeer zeker een <3 waard
Beste Mili,
Prachtig gruwelverhaal, vol intrigerende details die naar diverse richtingen verwijzen.
Lees mijn verhaal’Glimp’op http://www.literairwerk.nl eens. Dat komt qua toon aaardig in de buurt.
Met vriendelijke groet plus hartje,
Chris
@Nele, bijzonder, hoe geïnspireerd jij raakt van gore moorden. Ik heb er hartelijk om gelachen hoewel ik het slot van je tweede strofe nogal plastisch, uh, nogal vies vond. 😉 Ere wie ere toekomt, een fantastisch verhaaltje. Incluis de verwijzing naar de gouden koets.
@Nel, de dag moet nog komen dat ik lieftalliger ga schrijven. 🙂 Dank voor je reactie.
@Chris, ik ga jouw Glimp absoluut lezen en laat je een reactie achter. Dank voor je waarderende reactie op de mini-gruwel-mijne.
Ik heb een kleine wijziging aangebracht omdat jarenlang één woord is. En botjes zijn knookjes geworden voor de klank.
Niet alleen God ziet dat dit goed is. De toon en het ritme doen me wat. Normaal gesproken ben ik niet zo van de bijvoeglijke naamwoorden, maar hier vind ik ze goed werken. Dat de moorden “goor” zijn blijkt wel, dus in die zin is het overbodig, maar het oh-uh-ritme van gore en moorden werkt versterkend. En zo zijn er meer ritmische versnaperingen.
Jammer dat ik niet meer hartjes kan geven. En als ik het zeggen mag: ik vind dat je vooruit bent gegaan, mili! [ja, ik volg je in stilte :)]
@Leonardo, oei, een stille volger, en welk een! Ik ben natuurlijk zo blij als een kind met jouw reactie die me aanspoort beter, sterker, scherper te worden. Dank je hartelijk.
@Mili. Een waarlijke klap in het gezicht, inclusief een titel die alles nog erger maakt. Knap gedaan en hartje.
@Peter, fijn dat ik je waardering krijg.