Ik twijfel nooit. Weet alles zeker. Alles is simpel. Een plus een. Is toch twee? Waarom daaraan twijfelen? Heeft geen zin. Zeker weten gewoon. Er voor gaan. Geen laf gedoe. Staan voor iets. Linea recta volgen. Befehl ist Befehl. Ook naar jezelf. Nadenken komt later. Tijd voor oorlog. Twijfel leidt af. Waarom daaraan toegeven? Voor de finish. Flink gas geven. Schip strandt anders. Dat kan niet. Dat mag niet. Een, twee, drie. Volle kracht vooruit. Opletten op school. Alles goed leren. Netjes tanden poetsen. Gehoorzamen aan alles. Altijd braaf zijn. Alleen zeker weten. Houd twijfel buiten. Ik weet het. Het klinkt saai. Koet ke koet. Rucksichtlos er tegenaan. Niet meer omkijken. De finish nabij. Ik twijfel nooit. Weet ook niet.

Mien petert Chris en Chris mient Petert dattie navolgt twijfeldoet.
Ha!
Ik vind het wel leuk dat we de grenzen van Proza oprekken. Of het lezenswaardig is, is een tweede.
Misschien is dat secundair belang.
Op de schop met die taalwetenschap!
Ik noem U drieën de 15-Gers.
Groet,
Rob.
Beste Rob,
Natuurlijk is het lezenswaardig, net zoals jouw stukjes. De keuze is aan jou. Net als Mien en ik heb jij de vrijheid om binnen het kader van 120w met stijl te stoeien.
Ik noem jou drieën dezelfde.
Met frieten en groenten, plus een hartje voor bovenstaand,
Chris
Tode le dokies. In said jokies. 🙂 Dank u wel.
Mooi, Mien, mijn hart voor jou