Een van de grootste voordelen van boven de achttien zijn, is het feit dat je niet meer naar school hoeft. Inmiddels ga ik een heel aantal jaren gelukkig niet meer naar school.
Nu is school weer begonnen, die van mijn dochter welteverstaan.
Welkom terug en onaangenaam kennis te maken ouderavonden. Ik had gisteravond mijn ouderavondontmaagding.
De geur van een aula – tegenwoordig ook wel gemeenschapsruimte – is schijnbaar universeel. De smerige geur van verplichtingen.
De directrice van de school deelt mede dat ze het een en ander beknopt gaat vertellen.
Alsof ik zelf weer moet leren.
Mijn hoofd doet pijn, ik raak benauwd, elke vezel van mijn lichaam wil het gebouw verlaten.
Maar dat mag niet, altijd het beste voor mijn kind.
Beste Annemieke,
Die aversie komt vaker voor dan men denkt. En ook dat dilemma, dat wegen van het belang van het kind en je eigen belang.
Stukje recht uit het hart en dus een ahrtje waard.
Chris
Ik sluit me bij Chris aan. Die ‘schoolaversie’ is hier heel overtuigend neergezet. <3
Zuster Annemieke,
Aangrijpend stuk. Zelf ben ik getrouwd met een lerares Engels ( en mentor, zorgcoördinogwat, hoofd engels onderbouw, enz.)
die na het werk gewoon doorwerkt ( + studie).
Zelf geloof ik dat de lessen uit het leven gehaald horen te worden. Een appel pluk je met een appelboom en niet met een book of pc.
Waarschijnlijk is dat ook de rede waarom ik nu een 0 uren contract heb als orderpicker tussen mensen met weinig empathie.
VmetdeVorK.
@Chris,En voorstelbaar dat die aversie vaker voorkomt :).
@Hay, Dank je voor jouw reactie.
@VmetdeVork,
Zelf heb ik weleens spijt van mijn schoolperiode (of eigenlijk mijn afwezigheid tijdens). Anderzijds, nog steeds als ik een cursus moet doen haak ik na ongeveer een halve minuut af.
Orderpicken op basis van een nulurencontract lijkt me ook niet plezant. Ik hoop voor je dat het einde daarvan snel in zicht komt.