‘Wat een afschuwelijk schilderij’, denk ik in de galerie. Knap geschilderd, dat zeker. En ik moet ook zeggen dat het andere werk van de kunstenaar mij normaal gesproken juist bijzonder aanspreekt. De losse penseelstreken, het gedurfde kleurgebruik en de subtiele dramatiek brengen mijn geest immer in vervoering. Zo ook in dit nieuwste portret: de ogen spreken boekdelen en ik zou zweren dat zijn borstkas zonet nog bewoog. Maar toch ontsteekt de beeltenis mijn gal: die achterdochtige rattenogen, dat gladde glimlachje en die groen uitgeslagen haardos laten mij sidderen. Bijzonder knap natuurlijk, dat de schilder dergelijke gevoelens weet op te wekken. Petje af, meneer de artiest! Het is alleen zo jammer dat ik nu net degene was die hij hiervoor portretteerde.


Hi. Leuk.
Top.
Tja, dan ga je wel bloot. Leuk gevonden.