Ze droeg de wasmand van het platdak af en rommelde wat aan de klemzittende deur van de slaapkamer. Elk najaar waren de rottende kozijnen en deurposten weer een doorn in het oog, maar ze was er aan gewend geraakt. Ze zette een voet op het trapje, hield met een hand de wasmand beet en trok met de andere flink aan de deur.
Dat gevoel, dat je weet dat je gaat vallen en er toch niks meer aan kan doen, dat overkwam haar nu. Ze stak niet eens een hand uit, maar liet wel de wasmand los. Het was maar 3 meter naar beneden van het dakje af, en over anderhalve seconde zou ze een klap gaan maken. Ze lachte nog.

Graag gelezen. Hartje gegeven dat zegt: ‘dank voor je waardering’ en dat zich maar niet wil omdraaien.
Opmerking: drie maal ‘wasmand’ in 120-woorden.
Suggestie: misschien één maal vervangen door ‘mand’?
Wat het mij me oproept: persoonlijk zou ik ook graag doodgaan al lachend, bij voorkeur in een situatie die zo over de top is dat ze eigenlijk niet kan plaatsvinden zodat ik dan ook nooit hoef te sterven.
Dus, ofwel stik ik in een trouwkleed voor het huwelijk dat ik aanga met een miljonair op mijn honderdste verjaardag ofwel struikel ik op dodelijke wijze over een stom trapje, vlak voor de uitreiking van de trofee van de Koningin Elisabeth wedstrijd voor piano.
Hoe gaat het eigenlijk verder met de HP in jouw stukje? Want er staat eigenlijk helemaal niets in over sterven.
Geen idee. We zullen het nooit weten denk ik. Wat bedoel je met je uitleg over het hartje ?
@Lijmstok: wel, ik gaf een hartje, het systeem zei: ‘dank voor uw waardering’, ik bleef kijken naar het scherm, verwachtte dat de hartenteller omhoog ging gaan en constateerde dat dit niet het geval was.
Dat allemaal terwijl ik was ingelogd.
Daarjuist las ik de uitleg van Frank op het forum en dit maal begreep ik het helemaal. De teller telt dus gewoon soms wat trager, afhankelijk van de gebruikte browser.
Ah zo.