Marina probeerde het uit te stellen maar diep van binnen, wist ze dat het er onvermijdelijk zat aan te komen : hun jaarlijkse uitstapje naar de kust. Het was niet omdat ze niet van zee, zon en strand hield dat ze er zo tegen op zag. Nee, dat had er totaal niets mee te maken. Er was iets anders dat speelde, iets waar ze zich een beetje voor schaamde. Tot hiertoe had ze het altijd verborgen kunnen houden, maar ooit …
Wist ze veel dat die ‘ooit’ vandaag zou zijn.
Rustig aten ze een broodje tot een hongerige meeuw haar deel wilde opeisen. Krijsend dook Marina weg.
“Bang voor een vogel?” lachte Johnny.
“Nooit ‘Birds’ gezien? Dan zou je wel anders praten.”
« Vrede gloort
Mixed feelings »
« Vrede gloort Mixed feelings »
Communicatie
Maar een vogel
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Els Ebraert of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Vrede gloort Mixed feelings »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Eens komt het onvermijdelijke, voor iedereen, leuke opbouw
Dank je wel, Dana 🙂
Ik kreeg gelijk een beeld bij het verhaal en toen ik gisteren op TV Bridget Maasland hoorde praten over een heuse vogelfobie, vind ik het ook nog redelijk geloofwaardig.
Ik ken zelf iemand die niet zo fan is van vogels en ik denk dat iedereen weg zou duiken als er een meeuw, op die manier, op je af komt gevlogen 🙂