Ik kom uit Boortmeerbeek, een heel klein dorpje in België. Dat zal u waarschijnlijk niet veel zeggen. Het is immers geen wereldstad als Parijs of Amsterdam. Maar de inwoners van Boortmeerbeek zijn wel erg trots op een gebeurtenis die er zich heeft voorgedaan meer dan zeventig jaar geleden. Dappere jonge mannen uit de omgeving van Brussel dwongen in Boortmeerbeek namelijk het XX-ste treinkonvooi tot stoppen. Het betrof een transport tijdens de Tweede Wereldoorlog van meer dan 1600 Joodse gevangenen die vanuit België (meer bepaald vanuit de streek rond Mechelen) werden weggevoerd naar Auschwitz. Een deel van de gedeporteerden waaronder mijn vader kon daardoor ontsnappen. Mijn pa was toen nog maar twaalf jaar oud. Morgen zou hij zijn 85ste verjaardag vieren.
« Joie de vivre
Konvooi na konvooi »
« Joie de vivre Konvooi na konvooi »
Communicatie, Maatschappij
Vader
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Werner of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
19 reacties
Reageren
« Joie de vivre Konvooi na konvooi »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
- Miljoen
Wat een prachtig stukje historie. Kippenvel @Werner. De zin ‘één van de enige’ klopt niet. Volgens mij kun je er van maken: ‘en was ook de enige, buiten…
Beste Werner,
Mooi dat je een stukje historie naar voren haalt. Er is veel verzet tegen de vervolging van de Joden geweest, actief en zichtbaar, maar ook veel in stilte en schijnbaar lijdzaam.
Met vriendelijke groet,
Chris
Dag Werner,
Commentaar op dit soort stukjes is moeilijk.
De jongste die ontsnapte was elf jaar.
Je stukje lijkt me dus fictie.
Als dat zo is, stuit het bij mij op weerstand. Dan doet het namelijk, naar mijn idee, geen recht aan de emotie en de dankbaarheid die een tweede generatie overlevende, naar mijn idee, zou voelen als hij over een dergelijke gebeurtenis verhaalt.
Maar ik ben geen tweede generatie overlevende. Ik kom niet uit Boortmeerbeek.
En misschien zit ik er dus helemaal naast.
In dat geval, mijn oprechte excuses.
@Werner, ja, wat een geschiedenis.
– de inwoners van Boortmeerbeek zijn wel erg trots op een feit dat er zich heeft voorgedaan
Beter, trots op een gebeurtenis. Dat is wat de taal betreft. Persoonlijk ben ik er niet voor om trots te zijn op iets dat je niet zelf gedaan hebt.
– Het was de grootste actie om Joden uit een trein naar Auschwitz te redden en ook een van de enige, buiten een dergelijke actie in Polen.
Deze zin is letterlijk overgenomen van Wikipedia. Compleet met de fout. Er zijn manieren om dit goed te doen. Zelfs met de fout erbij.
Bedankt iedereen voor de commentaren en tips. Ik ga nog één en ander aanpassen wat die ene zin betreft waar Irma en Ineke over schreven. Die is inderdaad overgenomen maar ik ben nog wat zoekende……Verder aan Han Knols. Het is voor 80 % waarheid en 20 % fictie (de man in kwestie (niet mijn vader maar een oom) was toen 12 en is ondertussen niet meer). Ik wou zeker niet kwetsen natuurlijk… geheel het tegendeel….Ik wou dit stukje geschiedenis in het kader van de herdenkingen en dergelijke nog even ‘in the picture’ zetten.
@Werner, ben je op de hoogte van het feit dat wanneer je een zin letterlijk overneemt, zonder de bron te vermelden, dat er dan sprake is van plagiaat?
Ik heb er moeite mee dat met een geschiedenis als deze, feit en fictie gemengd worden.
Als ik het goed begrijp, kwamen de verzetsstrijders niet uit de door jou genoemde plaats, maar uit Brussel. Zie: https://nl.wikipedia.org/wiki/Boortmeerbeek
Hoi Ineke, verzetstrijders kwamen uit het ‘Brusselse’ inderdaad. Feit en fictie worden constant ‘gemengd’. Dat vind ik net boeiend
De plagiaat moet je echter wel even oplossen.
Frank, hoe kan ik het tekstje weer aanpassen ? het lukt met niet meteen….
@Werner, feit en fictie kunnen uitstekend met elkaar gemengd worden, maar hier heb jij het over een unieke historische gebeurtenis. Dan heet het geschiedvervalsing. Je doet die verzetsmensen uit Brussel onrecht en je laat mensen uit een bestaande plaats trots zijn op een gebeurtenis waar ze helemaal niets mee te maken hadden.
Er wordt veel fictie geschreven binnen historische verhalen, maar geschiedkundige feiten moeten dan correct zijn. Daarop berust de geloofwaardigheid van je verhaal. Jouw verhaal is helemaal niet geloofwaardig.
@Werner, je schrijft: Het is voor 80 % waarheid en 20 % fictie
Niet waar:
– Het speelde zich af in Boortmeerbeek
– De inwoners van Boortmeerbeek zijn er trots op (…)
– Boortmeerbekenaars, dwongen het XX-ste treinkonvooi tot stoppen
Dat het niet je vader was, boeit minder, want de verteller of ik-figuur uit een verhaal hoeft niet dezelfde persoon te zijn als de auteur.
Het is twijfelachtig of de ik-figuur, en je gaf al aan dat je dat in feite zelf bent, wel uit Boortmeerbeek komt. Het hele verhaal is al zo ongeloofwaardig geworden …
Wat wel waar is: het genoemde konvooi werd gestopt.
Nu nog eens uitrekenen hoe het zit met die percentages, Werner.
Ineke , het speelde zich af ’tussen Boortmeerbeek en Haacht’ dus een paar km van Boortmeerbeek en wees maar zeker dat we als inwoner er trots op zijn. Ik neem er elke dag de trein en sta altijd even stil bij het monument dat aan het station staat. Verder vind ik het raar dat het verhaal ongeloofwaardig is geworden en dat er zelfs getwijfeld wordt dat ik van Boortmeerbeek kom louter door dit verhaal….ik kan je wel een kopie van mijn idkaart doorsturen maar dat gaat wat ver 😉 Maar super dat ik zo veel tips en hulp krijg van iedereen….Heel hard bedankt. Op basis van jullie feedback heb ik het verhaal ook herschreven maar ik krijg het niet gepubiceerd/aangepast. Hiervoor heb ik Franks hulp even ingeroepen. Na vandaag kan ik niet meer reageren want dan ben ik met vakantie. Groetjes
@Werner, je verhaal is ongeloofwaardig omdat belangrijke geschiedkundige feiten, die te controleren zijn, niet kloppen. Dat maakt het geheel tot een verzinsel. Bij dit verhaal kan dat ook nog eens als pijnlijk worden ervaren. Als de te controleren feiten niet kloppen, val je als schrijver door de mand.
Met de nieuwe versie is dat toch verholpen dacht ik Ineke. Termen als ‘ervaren als pijnlijk’ en ‘door de mand vallen’ vind ik wat overdreven maar ieder zijn mening zeg ik altijd en nu vertrek ik met vakantie 😉 lieve schrijfgroetjes aan iedereen !
Er is niks mis met plagiaat als je postmodernist bent. Maar op vakantie gaan na zo veel verwarring stichten? Held van de week.
Als je ver in het verleden terug gaat, mag je feiten en fictie best mengen, zo lang maar duidelijk is en blijft dat die ‘afwijkende feiten’ aan je fantasie ontsproten zijn. Bij een stukje uit het recente verleden heb je minder speelruimte. Dan kan het voor directe nabestaanden erg pijnlijk zijn als niet heel duidelijk is wat feit en wat fictie is. Wat dat betreft, ben ik het met Inekes kritiek op dit stukje eens.
Een voorbeeld van hoe het wel kan is ‘Vaderland’ van Robert Harris, een (ook verfilmde) thriller met als uitgangspunt dat de nazi’s de oorlog wonnen en de Gestapo in heel Europa op tegenstanders jaagt.
Ik begrijp de discussie eigenlijk niet zo goed, Boortmeerbeek ligt toch gewoon in de buurt van Brussel? (dichterbij dan wat Ryanair Brussel noemt in ieder geval :P) En als de jongste 11 was, kan de vader of oom van de schrijver toch best 12 geweest zijn? En dat de inwoners trots zijn op iets wat ze zelf niet gedaan hebben, daar kan de auteur toch ook niets aan doen.
Los daarvan, vind ik dit vanuit literair standpunt geen interessant stukje, het is een saai geschiedenislesje met een persoonlijke twist die niet echt is uitgewerkt (is ook moeilijk in 120 woorden natuurlijk).
@Peter Mabelus. Ik begrijp niet goed waar of hoe ik verwarring zou gesticht hebben na het stukje volledig herschreven te hebben. En wie is hier de ‘held’ als hij iemand aanvalt van wie je weet dat die geen wederwoord zal kunnen bieden…..
@Werner. Je hebt me verkeerd begrepen. Mijn reactie was komisch bedoeld. Je blijft toch niet thuis om te kunnen blijven reageren op reacties op je bijdrage?