Bijna middernacht. Ik realiseer me dat nu pas. De hele avond heb ik zitten piekeren en mezelf afvragen of het wel zal lukken morgen.
Morgen.
Vorige week was het nog “over één week” en een maand geleden was het “pas over een maand”.
En nu is het bijna zo ver.
Ik heb honger.
Technisch gezien mag ik nu nog snel wat eten.
Ik lijk wel een gremlin, denk ik bij mezelf, en moet bijna lachen.
Bijna.
Want over een paar minuten is het al vandaag, en dan is er ook geen nachtje slapen meer.
Morgen, om kwart over zes in de ochtend moet ik er zijn.
Wat een tijd ook.
De operatie is waarschijnlijk vlak na de dokter zijn ontbijt.
Dag Leon,
Herkenbaar. Iets ver weg denken. Uitstel en afstel zijn mijn vrienden.
Mooi einde ook om te stellen dat de dokter vermoedelijk net zijn ontbijt heeft gehad.
Als je echt geopereerd moet worden, dan uiteraard veel succes.
Groet,
Annemieke
Leuk beschreven!
Nee, ik zelf hoef gelukkig niet geopereerd te worden, maar bovenstaande ging over mijn vrouw toen ze in Februari werd opgenomen. Bedankt voor de reacties en hartjes 🙂
Een operatie is niet niks. Mooi beschreven hoe zenuwachtig je ervoor kan zijn. Zo te lezen was ze al in de ochtend aan de beurt, dan hoefde ze niet ook nog de hele dag zonder eten en met zenuwen te zitten.
Herkenbaar. En leuk.