In de luwte van het staartstuk zoeken vier hoopjes mens beschutting tegen de stuifsneeuw die over het wrak van hun vliegtuigje raast.
‘Zo gauw de wind gaat liggen, moeten we vertrekken,’ zegt een van de mannen. ‘Als we hier blijven, verhongeren we onherroepelijk.’
‘Wat voor eten denk je dan te vinden?’ vraagt de enige vrouw. ‘Er is hier niets.’
‘Dat lijkt misschien zo,’ antwoordt de man, ‘maar leven is er overal, ook op de toendra. Als we niets anders vinden, kunnen we altijd nog lemmingen uitgraven.’
‘Nee,’ zegt zij, ‘heel mijn leven eet ik al vegetarisch.’
Een tijdje blijft het stil.
‘Blijf je daar bij?’ vraagt de man.
‘Ja,’ fluistert zij.
‘Goed,’ zegt hij.
Twee tellen later klinkt een schot.
@Hay, ik vind het prachtig. De subtiliteit van ‘enige’ vrouw, het ‘fluisterende’ ja-zeggen en hij die alleen maar ‘goed’ zegt, de sobere setting in het afgrijselijke. Je verdient absoluut mijn hart. Hoopte nog dat de lemming – gezien de intrinsieke schoonheid van het woord – de vrouw anders zou doen besluiten, maar nee, het blijken woelmuizen te zijn.
Dank je, Mili. Ik had alleen even twijfels over het perspectief. Normaal schrijf ik niet zo snel iets vanuit een ‘alwetende’ verteller. Hier vond ik het echter wel op zijn plaats, al zou het natuurlijk mogelijk zijn geweest dit vanuit het perspectief van de vrouw of de man te vertellen. Maar dan was de sfeer heel anders geworden.
Beste Hay,
Een aardige variatie op de aloude Andesramp, waarbij de overlevenden van een vliegtuiigramp menselijke lichamen nuttigden om in leven te blijven.
’t Blijft natuurlijk kannibalisme.
Met vriendelijke groet+hartje,
Chris
Dat zou ik wel weer leuk vinden, als het ook vanuit een ander perspectief wordt geschreven. Dit is in ieder geval al heel goed.
@Je hebt gelijk, Chris. Toch dacht ik pas ná het schrijven van het stukje bewust terug aan die ramp, die later ook verfilmd is. Maar waarschijnlijk zette mijn onderbewustzijn mij al eerder op dat spoor.
@Lousjekoesje. Ja, misschien ga ik nog eens proberen om het vanuit een persoonlijk perspectief (ik-hij-zij) in een andere versie uit te schrijven. Dat zou meteen een aardige schrijfoefening zijn.
Een stukje om even bij stil te staan!
Mooi beklemmend geschreven
Dank je, Levja.
Mijn eerste associatie bij het thema woord was niet de Andes-vliegramp die Chris aanhaalt, maar die film ‘The road’ met Viggor Mortensen. Een aanrader, maar bepaald geen gezellige film.
… waarna mijn oog op jouw stuk viel!
Inderdaad een bekende setting en toch scherp en in 120 woorden helemaal uitgediept. De film had daar aanzienlijk meer beelden voor nodig!
Groet + hartje, Rolf van der Leest
Dag Hay,
Mijn associatie bij vliegtuigen die neerstorten in een afgelegen gebied ziet altijd op ‘Flight of the Phoenix’.(De originele versie uit 1965 met James Stewart welteverstaan. Mooie trage film.)
Dit lijkt me realistischer.
<3
@Hay, terugkomend op het perspectief, zelf ben ik dol op ‘de verteller’ – in Afrika heb ik uren naar een ‘conteur’ geluisterd – en schrijf er ook graag in. Het houdt wel enig risico in – zoals dat je als schrijver te veel doorschemert – maar jouw soberheid in deze maakt het erg geslaagd.
Lekker luguber.
Nu vraag ik mij natuurlijk af wie er dood is?
De vrouw? Nee, want zij gaat de anderen toch niet opeten. Waarschijnlijk is het dus één van de twee andere mannen.
Ik laat het antwoord liever aan de verbeelding van de lezer over, Nele. Ik zal niet zo flauw zijn om te zeggen dat ik het zelf ook niet weet. Natuurlijk heb ik dat wel in mijn hoofd.
@Han
Dank je. ‘The Snow Walker’ uit 2003 is ook een mooie film over dit thema, maar net zo min als ‘The Road’ erg opwekkend.
@Mili
Ja, er zijn mensen die zweren bij een persoonlijk perspectief, gecombineerd met zo veel mogelijk ‘show don’t tell’. Maar bij schrijven bestaat er geen vast recept.
Broeder van den Munckhof,
Heftig verhaal. Wel vraag ik me nu pas af of het schot wel afkomstig is van hem…..dat is dus ook goed geschreven. Super.
VmetdeVorK.
Dank je, VmetdeVork
Eigenlijk had ik bij het schrijven slechts één optie in gedachten, maar bij de eerste keer herlezen besefte ik meteen dat er meer mogelijkheden waren. Ik ga die puzzel niet voor de lezer invullen. Het is mooier als die dat zelf doet.
Een bruusk einde vooral omdat de mogelijkheid tot vertrek nog bestond. Goed geschreven.
Dank je, Hendrike,
Vertrekken zullen ze. De vraag is wie wel en wie niet.
Hay, de zekerheid van een tijdig vertrek voordat de kannibalistische trekjes zouden komen (tja, hier dacht ik ook meteen aan) kan ik niet echt uit je stukje opmaken. Daardoor was voor mij de afloop des te verrassender.
Een vrouw om op te vreten!
Dat is jouw invulling, José … 😉
Hay,
Gefeliciteerd!
@Hay, het is niet voor niets dat jouw 120 woorden zijn ‘uitgefilterd’ 🙂 gezien de merites van het stukje. Van harte, Hay.
@Chris
@Mili
Dank jullie!
Aha. Bij het zien van het nieuwe themawoord begrijp ik je reactie beter, Mili. 😉
Gefeliciteerd met je gewonnen stukje van de schrijverswedstrijd.
Hay, van harte gefeliciteerd!
Steengoed geschreven.
Je krijgt er van mij nog een hartje bij.
@Nell
Dank!
@Nel
Dank voor je mooie compliment.
Broeder Hay,
Gefeliciteerd!
VmetdeVorK.
Gefeliciteerd Hay. Was een heerlijk stukje reclame voor vegetarisch eten 🙂 !
Proficiat Hay.
Gefeliciteerd Hay. Bijzonder stuk trouwens.
Gefeliciteerd, Hay. Mooi dat het meerdere mogelijkheden als einde heeft.
@VmdV @Harrij @Levja @Annemieke @Lousjekoesje
Dank! Ik vind het vooral leuk om af en toe te laten zien dat ik niet aan dat fantasygenre vastzit. Verandering van spijs doet eten. Nou ja, onder dit stukje is dat een nogal wrang spreekwoord …
En die verandering doet hongeren naar meer, Hay. Proficiat!
Groeten, Rolf van der Leest
Dank je, Rolf!
Het is nu ook weer niet zo dat ik de fantasy af ga zweren. Integendeel. Ik moet binnenkort gaan buffelen om van mijn Dochter(draken)serie een samenhangend en pakkend geheel te maken. Lukt me dat, dan wordt die serie misschien geïllustreerd uitgegeven. Dat worden dan nog minstens 40 extra 120w-stukjes…
Dag Hay,
Gefeliciteerd.
En succes met de draken.
Gefeliciteerd!
@Han @hendrike
Dank! Ik ga mijn best doen op die Drakenserie, misschien zo zeer dat mijn andere 120w-stukjes er een tijdlang bij in gaan schieten.
nog van harte met dit winnende stukje!
Dank je wel, José.
Hay, ik zag dat je 15 hartjes had voor dit stukje. Nu 16…
Wat laat, maar toch in dank aanvaard, Ewald. 😉
Hay, destijds was ik nog niet op 120w aanwezig; ik participeer sinds 17 november en ik heb niet alle 11.000 stukjes gelezen ☺
Dat weet en begrijp ik, Ewald. Ik ben hier al veel langer present, maar ook niet helemaal vanaf de start.