‘Gelooft u in magie, meneer?’
Abrupt houdt het op met regenen. Ik klap mijn paraplu in en kijk wat het meisje uitgestald heeft.
Even denk ik dat zij een albino is, zo bleek en doorschijnend is haar huid. Maar haar ogen zijn helderblauw en ze heeft goudblond, oogverblindend haar, dat danst rond haar gezicht.
‘Nou ja,’ zeg ik een tikkeltje aarzelend, ‘eigenlijk niet.’
‘Wat jammer,’ zegt de verkoopster. Ze kijkt mij aan en schenkt mij een betoverend glimlachje.
Ineens houdt zij een ring tussen duim en wijsvinger. Verbluft staar ik naar de zilveren schittering, waar heel haar kraam in baadt.
‘Ziet u nu wat ik bedoel?’ Het meisje lacht, spreidt haar vleugels en zoeft er als een glinsterende libelle vandoor.
« Vrouwe Justitia
Maanring »
« Vrouwe Justitia Maanring »
Communicatie, Fictie
Rommelmarkt
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Hay van den Munckhof of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
19 reacties
Reageren
« Vrouwe Justitia Maanring »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Ik houd niet zo van sprookjes- en elfjesverhalen. Deze vind ik toch wel erg mooi en op de verbeelding werkend, beschreven. Ook een hartje.
Dank je, Hendrike. Een reactie zoals de jouwe kom ik met regelmaat tegen. Zelf houd ik (logisch natuurlijk gezien dit stukje) bij vlagen wel van fantasy, vooral als het op jeugd of YA gericht is, maar ik probeer hier op 120W al een rits jaren allerlei genres uit, óók af en toe het puur realistische.
Is het de elf uit Lord of The rings?
Dat zou ik even na moeten vragen. 😉
Dag Hay,
Ik heb hier toch een inhoudelijke kanttekening bij.
‘Gelooft u in magie, meneer?’
Abrupt houdt het op met regenen. Ik klap mijn paraplu in en kijk wat het meisje uitgestald heeft.
‘Nou ja,’ zeg ik om er van af te zijn, ‘eigenlijk niet.’
Als hij er echt van af wil zijn, zou hij dan geen bevestigend antwoord geven?
Ik begrijp wat je bedoelt, Han. Ik ging uit van iemand die eigenlijk van plan was om het meisje verder te negeren en na dat antwoord snel door te lopen. Maar als hij naar haar kijkt, kan hij dat eenvoudig niet meer.
Bij jou is dat duidelijk niet zo overgekomen. Ik zal er nog eens op broeden.
Ah, dan is het misschien een kwestie van wat zinnen van plaats te doen veranderen.
Na ‘[…] uitgestald heeft.’, ‘Even denk ik […] gezicht.’ en dan ‘Nou ja, […}’.
Ik broed daar nog even op, Han. Dank voor je suggestie. Een enkele zin net iets anders kan inderdaad al veel verschil maken.
@Hay, ik vind het een lief, ijl stukje.
Een opmerking: ‘Het meisje lacht een betoverend lachje’ is voor mij dubbelop en staat niet mooi. Ook glimlachte ze al eerder engelachtig. Het meisje lacht een rits kuiltjes? 🙂 Gekkigheid, het is jouw tekst en mijn hartje.
Dank voor je hartje en voor je zinnige commentaar, Mili.
Er kunnen inderdaad best wat van die achs en lachs uit. Morgen ga ik er tussendoor mee aan de slag. Dan neem ik gelijk die opmerking van Han mee.
Ik heb eerst de feedback van Han (omzetten van wat zinnen) en daarna die van Mili (te veel ‘achs’) verwerkt. Allebei bedankt!
@Hay, ik heb het gezien. Het is er nog mooier van geworden.
Dank je, Mili. Het teveel aan achs is in elk geëlimineerd. 😉
Broeder Hay,
Vet verhaaltje.
Vork.
de wonderen zijn gelukkig de wereld nog niet uit
Broeder V en José, dank!
Ook van mij een hartje, ik hou wel van onmogelijkheden. Maar wel een opmerking over iets dat me opviel: de verkoopster spreekt u eerst formeel aan maar tutoyeert je als ze wegvliegt. Deze inconsistentie leidde mijn aandacht helaas wel af van de sprookjesachtige ontknoping.
Goed opgemerkt, alfagrl. Dat was mij en blijkbaar ook anderen ontgaan. Op de valreep moet ik nu kiezen. Dan ga ik niet voor het formele, maar liever voor consequent tutoyeren. 😉
Ik was te snel. Met meteen tutoyeren is de sfeer in het begin net iets anders en niet wat ik bedoelde. Dus wordt het alsnog twee keer u, formeel of niet…