‘Hij dient om op te eten, weet je, niet om mee te spelen. Of ben je soms bang dat ik diep vanbinnen een oude, verrimpelde heks ben?’
‘Goh, hier en daar zie ik precies toch een rimpeling. En oud tja … Bijna 40 toch?!
Ze kijkt hem glimlachend aan en ziet de pretlichtjes in zijn ogen verschijnen. Hij komt dichterbij en wil bijten in de rode, blozende appel.
‘Nee!’
Speels trekt ze het fruitstuk weg.
‘Hoe ga je nu bewijzen dat ik te vertrouwen ben?’
‘Wel ik zet dat ding bovenop mijn hoofd en dan ga jij hem er afschieten!’
‘Wie zegt dat ik goed kan schieten?’
‘Nou, vannacht was het anders wel raak!’ fluistert ze alvorens een hap te nemen.


😉