Met een mengeling van bewondering en fascinatie dromde de groep samen bij de fontein.
´Is het wel een echte?´ vroeg een van de dames uit het gezelschap, met rellerige intonatie. ´Er zit helemaal geen kleur aan.´
De kenner in het gezelschap, althans dat deden zijn woeste bos zilvergrijze haar, het wat verfomfaaide ribfluwelen colbertje en de nonchalant omgegooide knalrode das vermoeden, ging rechtop staan en sprak winderig:
´Nee, hier ligt het er ook niet heel dik bovenop. Maar voor een kenner is het toch goed te zien dat dit een echte is. Misschien niet zo kleurrijk als de meeste andere maar er komen veel kenmerkende stijlelementen in terug. Straks in het museum laat ik jullie vuriger werk van Appel zien.´
« Switbonki daagt Satsuma in het Aprium
De stoet (3) »
« Switbonki daagt Satsuma in het Aprium De stoet (3) »
Communicatie
Cobra
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van alfagrl of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Switbonki daagt Satsuma in het Aprium De stoet (3) »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooi bloemrijk geschreven.
Zilvergrijze moet zilvergrijs zijn, volgens mij.
<3
Leuk neergezet, met name hoe je die ‘kenner’ beschrijft.
Ik krijg wel allerlei rare associaties bij dat winderig spreken. 😉
<3
doet me denken aan de man die met een reproductie van IKEA in het museum in Arnhem ging staan en waar de ‘kenners’ het op 600.000,00 Euro schatten. <3