Onzichtbaar … Soms denk ik : ‘Dat zou ik wel eens willen zijn!’ . Gewoon, als test … Wie zou het merken dat ik er plots niet meer ben, althans niet zichtbaar ben? Wie zou mij dan missen? En wat denken de mensen werkelijk van mij? Ja, daarom zou ik wel eens een ‘Harry Potterke’ willen doen! Uit curieusiteit, uit het willen weten hoe anderen me zien en meemaken.
Er zijn echter ook dagen waar ik me echt zo voel. Dan spreken de mensen over mij in plaats van met mij, dan voel ik me uitgesloten en alleen. Nee, dan voel ik me alles behalve fijn. Dan wil ik roepen en tieren : ‘HIER BEN IK!’
Nee, onzichtbaar wil ik precies toch nog niet zijn!
« Bloemenkinders
BroodDichter »
« Bloemenkinders BroodDichter »
Fictie, Maatschappij, Mensen
Liever niet …
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Stefanie Rls of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Bloemenkinders BroodDichter »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Aardige bespiegeling. Of het echt zo leuk zou zijn om precies te weten wat anderen echt van je denken? Soms misschien wel, maar het kan ook een flinke schok opleveren als de uitkomst heel anders is dan je verwacht.
Bedankt @Hay van den Munckhof!
Ik had ook zoiets in mijn hoofd om te schrijven (hoe zou het zijn om eens een Harry-Pottertje te doen), maar was een paar dagen digitaal onzichtbaar.