De laatste keer kwam ik naar je toe met een bos pinksterrozen. Vorige week waren het fresia’s. Maar die stonken zei je en inderdaad: bij nader inzien bleek het ontbindingsproces al behoorlijk ver gevorderd. Ik maakte rechtsomkeert en fietste naar de bloemist om de hoek. ‘Je bloemen stinken!’ riep ik toen ik de zaak binnenliep. ‘Mijn vriendin moet ze niet!’ Geschrokken keek hij op van zijn werk aan de snijtafel. Ik zag zijn stanleymes blikkeren toen hij het naar me ophief, en een paar klanten, die me ontdaan aanstaarden. Ik sloot mijn ogen en voelde een warme hand aan mijn broekspijp trekken. Daarop opende ik mijn ogen keek omlaag en zag een jongetje: ‘Wilt u weggaan mijnheer? Alstublieft? U schreeuwt.’
« BOA
Liever niet … »
« BOA Liever niet … »
Liefde, Mensen
Bloemenkinders
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Berio of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« BOA Liever niet … »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooie twist!
En daar sta je dan! Bloemen voor dat kind!
Met plezier gelezen!
Met vriendelijke groet = hartje,
Chris
Dank u wel.