Kanker zal ik krijgen. Ik weet nog niet van welke aard. Wanhoopsmigranten verdrinken in de Méditerranée en wij ‘feestboeken’ Olé! Heb je reislustige pech, dan ‘aardbeef’ je dood in Nepal. Dichter bij huis rijdt een autochtone agrariër de geparkeerde auto van mijn partner totalloss zonder dit te melden. Ik betrap mensen op leugens, terwijl zij weten dat ik hen betrap. Laatst was ik getuige van een geweldsdelict en wendde mijn hoofd af. Mijn geloof in de Rechtstaat kwijnt en over mijn seksleven word ik geacht te zwijgen. In nachtelijke uren wakkert verbeelding mijn doodsdrift aan. Had ik voorheen aanzien in mijn gemeenschap, nu negeert men mijn groet. Wat mij echter wel verontrust is mijn behagen te leven in zelfverkozen isolement.

Klinkt somber Rob, de wereld grijpt je aan
Dag José,
ja, somber klinkt het. Het is een zwart stukje. Tis nog erger dan zwart, omdat de laatste regel alle andere ‘zwarte zaken’ minder zwart doet lijken. Dat wil nu niet direct zeggen dat Ik somber.
Groet,
Rob.
Vrijhisolement: Op 24 september 2015 maken we het goed met elkaar.