Kernkwaliteiten maken je tot wie je bent, ze worden eerst benoemd wanneer bij iemand naar jou geïnformeerd wordt.
Je kernkwaliteit vervormt echter wanneer je erin doorschiet. Dat is de bijhorende valkuil.
Maar je kernkwaliteit daagt ook uit om het positief tegenovergestelde van die valkuil te tonen.
Vind je echter teveel van je uitdaging in een ander, dan heb je je allergie te pakken.
Jouw allergie is andermans valkuil, net als jouw kernkwaliteit de uitdaging van een ander kan zijn.
Volgens bedenker Daniel Ofman vormen ze samen een kernkwadrant .
Als harmonie de kernkwaliteit is, is toedekken de valkuil, direct zijn de uitdaging en conflict de allergie.
Ik heb harmonie wellicht in een kernkwadrant, maar laat even in het midden waar precies.


Wanneer ik alle kernkwadranten optel en vervolgens door vier del, krijg ik dan niet de allerbelangrijke kernkwaliteit, of moet ik juist verder vermenigvuldigen om totharmonie te komen?
dat is een interessante denkpiste, C.P.Vincentius
Hilde, kun je me uitleggen waarom je in de eerste zin het woord “eerst” gebruikt? Ik zou er “pas” zetten. Is “eerst” geaccepteerd Vlaams? Ik vind het wat verwarrend.
Inhoudelijk: ach, Ofman… achterhaald, maak je niet druk. Maar wie ermee heeft gewerkt weet dat Harmonie een valkuil kan zijn voor je persoonlijkheid.
C.P.: je moet machtsverheffen, in het kwadraat 😉
Schlimazlnik, ‘eerst’ omdat ze als eerste benoemd worden.
Waarom is Ofman achterhaald? Ik vind het een visie zoals er vele andere zijn.
En ja, harmonie is een valkuil als je jezelf verliest, maar dan ben je niet meer harmonisch natuurlijk.
Geslaagde persiflage. Ik waande me weer op zo’n studiedag met vreemde spelletjes.
@Hay, studiedagen met vreemde spelletjes: de valkuil der valkuilen, vooral als je d’er niet op bedacht bent.
Ach, ik deed dan het enige dat helpt. Gewoon maar meedoen, met het verstand op nul, de blik op oneindig en in de wetenschap dat de meeste anderen het net zo melig vinden, maar dat niemand zoiets hardop durft te zeggen. 😉
ach ja, die agogische wijsheden