Opeens dook ze voor ons op. Ze lachte niet. Ik vond dat ze mooie kleren aanhad, maar dat zeg je niet tegen een onbekende in het verkeer.
De vrouw kwam agressief over en ze dreigde er daadwerkelijk mee om de ruitenwisser te kraken. Mijn man zat aan het stuur. Zij stond het dichtste bij hem.
In een reflex nam ik mijn mobieltje vast. Ik wou een foto nemen van haar gezicht. Maar ik was te zenuwachtig en ik kon het ding maar niet ontgrendelen. Ik keek achter mij en zag dat er nog andere ‘autowassers’ waren. Geen moment had ik door dat hij haar een briefje van vijf euro had gegeven.
Harmonie is kwetsbaar. Zo bleek uit de discussie achteraf.
« Harmonieus
Koningsdag »
« Harmonieus Koningsdag »
Communicatie
Waarom ik een stuk stokbrood naar het hoofd van mijn man gooide
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van N.D.D. of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Harmonieus Koningsdag »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Net iets teveel herhaling van je eerdere stukje.
met vriendelijke groet,
chris
Als je het eerdere stuk niet kent, is dit een uiterst warrige tekst zonder begin, einde of ontknoping.
Dit doet mij denken aan ‘Stijloefeningen’ van Raymond Queneau, met 99 variaties op één gebeurtenis, een ontmoeting tussen twee mensen in de tram, die ruzie krijgen. Dat is een zeer vermakelijk, af en toe hilarisch, maar ook een zeer leerzaam boekje voor ieder die schrijft
Misschien dat je iets dergelijks in gedachten had, maar ook voor mij komt het niet uit de verf. Ik ben het dan ook eens met Chris en Jack.
Dank voor de reacties.
Alweer die autowassers…