Het liefst zou ik die glimlach direct van zijn triomfantelijke smoel hebben geslagen. Vol trots liet hij de resultaten zien. Alles waar ik ooit naar had gezocht.
Hij had zich verbaasd over een kleine afwijking in het onderzoek. En ik? Ik had gezegd dat het onderzoeksterrein was afgebakend, dat het buiten onze scope viel… Toch was hij doorgegaan. Uit nieuwsgierigheid, vertelde hij nu. Wat maakt mij dat?
Ik hoorde het bloed suizen in mijn oren. Het werd zwart voor mijn ogen.
‘Heeft iemand de resultaten al gezien?’
Hij schudde zijn hoofd.
‘U bent de eerste.’
Voorzichtig schroefde ik de dop van mijn verzilverde Parker. Met de vulpen stevig in mijn vuist stond ik op en liep langzaam om het bureau.
‘Jalousie de metier’! Compleet met de suggestie dat een ander met de eer van jouw werk gaat strijken (de zorgvuldige lezer, die de details meeneemt, weet hier wel beter).
Mooi stukje!
Met vriendelijke groet +hartje,
Chris
Je laatste zin intrigeert, wordt de vulpen tot moordwapen verheven?
Prachtig! Heel herkenbaar (behalve misschien die ‘slagpen’ 😉 ) <3
Dag Kiko,
Leuk stukje. Mooie woordspeling. <3
Helemaal mee eens. <3
Ik zou wel die twee witregels óf weglaten óf er voor 'Voorzichtig…' ook eentje plaatsen. Nu vind ik het inconsequent.