Er zit een vlieg op het raam. Hij is de eerste vlieg van het jaar. De vlieg zal een wisse dood sterven. Hij is alleen en heeft geen idee wat hij moet doen. Morgen zal hij op de vensterbank liggen, met zijn pootjes omhoog.
Er zit een vlieg op het raam. Hij wil naar buiten. Maar buiten is het koud. In je eentje kun je geen potten breken vlieg. Daarom ben je morgen dood, lig je op je rug, met je pootjes omhoog.
Nu heb je nog lef en doe je druk. Morgen zal het anders zijn en beweeg je niet meer. Dan raap ik je op en deponeer ik je in de groene container, dus niet bij het huisafval.
Het mooie aan dit stukje vind ik dat het lijkt of tijdens het schrijven de schrijver die vlieg in de gaten houdt.
@Defrysk, als je er maar geen hernia van oploopt je vlieg naar de container te brengen. 😉 Leuk en hartwaardig stukje.
(ps: na breken zou een komma lekkerder lezen)
Er zat inderdaad een vlieg op het raam VmetdeVorK.
Leuk stukje, je weet de lezer te focussen op de vlieg voor het raam en gaat dan over in een monologue interieur.
Met plezier gelezen + hartje,
Chris
Arme vlieg, afgevoerd met het groente-, fruit- en tuinafval <3