Alles stroomt, dat is een feit.
Al voelt de bezieling dan ook kwijt.
Monotone stromen flakkerende mensjes
knipperen eindeloos traag op de lopende band.
Soms zie je wel dat eentje opspringt.
Wordt die uniek of blijft het massa?
Zonder zuurstof doven vlammen snel.
En hoewel de geest soms vliegen wil,
zit dat keurslijf nog verrotte strak.
Dus sluit je ogen.
Zie niets wat je niet zien wilt.
Sluit je geest, sluit je hart.
Je hoeft ook niet te luisteren.
Bij elk geluid, filter het uit,
laat die oren maar storen.
Verstand op nul, blik op oneindig.
Verdoofde zinnen, vooral niet voelen.
Probeer niks, houdt alles veilig.
Dichtgetikt.
Ach, wat mis je?
Zo veel.
Is het belangrijk?
Dat zeg ik niet.
Super! Helaas als werkzoekende weer onderdeel van de lopende band, maar houd mijn ogen open.
opmerking: tweede regel: al voelt de bezieling kwijt vind ik niet goed klinken. Wel intrigerend gedicht