Met mijn volledige uitrusting zat ik aan de kade. Beneden in de diepte, daar zwommen ze. Precies 2 meter onder mijn dobber, hing mijn haak met een vette Wopper. Een niet te versmaden prooi voor mij: de volwassen obesivis.
Het leukste aan deze moddervette vis is dat ze zo ontzettend dom zijn. Als ze echt niet willen bijten, sproei ik een beetje milkshake in het water. Traag zijn ze wel.
Vandaag heb ik na 2 minuten al beet. Een dikke, enigszins ranzige obesivis bijt zich met kunstgebit en al in mijn hangende aas. Alles wat ik doe, is de lijn inhalen en een paar vitale slagaders afknijpen. Naar adem snakkend zakt mijn dikke, vette vis langzaam stervend op de grond.
« Spijbelaar
Monoloog »
« Spijbelaar Monoloog »
Communicatie, Fictie
Wopper
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Spijbelaar Monoloog »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Gadver.
@A. van der N., ik zie hier ontegenzeggelijk humor in. En … het is zo heerlijk ranzig dat je mijn hartje verdient. Twee opmerkingen. Ik weet niet hoe je milkshake sproeit. En dan, hoezo is je obesivis ranzig? Per definitie toch de manier hoe je het ding beschrijft?
Originele invulling van het thema, grappig.