Ik sta te wachten bij het zebrapad. De zon weerkaatst op het supermarktkarretje aan de overkant. De inhoud lijkt op blinkend gepoetst tafelzilver. Even later passeert een schamel geklede man mij. Hij duwt zijn buit fier vooruit. In Barcelona is geen kringloopwinkel te zien. De consumptiemaatschappij manifesteert zich daar door overtallig ijzer te dumpen. Barcelona gonst van de bedrijvigheid. Overal zijn bouwvakkers bezig met renovaties.
’s Avonds laat zie ik het supermarktkarretje terug. Vastgeketend aan een paal. Een opgevouwen deken op de bodem. Ik haast me naar mijn hotel. Het evaluatieformulier vraagt of ik nog suggesties heb. Ik voel me een verwende toerist. Zou ik één nacht als zwerver kunnen doorbrengen? Een kringloophotel is vast een gat in de markt.


Ik moest even puzzelen op de vraag wat je met dat kringloophotel bedoelt. Ik gok toch op het winkelwagentje.
Toch geeft je stukje een aardige impressie van de sfeer in zo’n stad, al ben ik zelf (nog) niet in Barcelona geweest.
‘Overtallig’ moet denk ik wel ‘overtollig’ zijn. 😉
@Geertje, mag ik zo vrij zijn. Is het niet voldoende te zeggen ‘een man passeert’. Zonder mij te vermelden? Een kringloophotel intrigeert mij ook. Had de hp de zwerver willen meenemen naar het hotel? Of zijn karretje?
Hi @Hay en @Mili. Ik schreef dit stukje deze week op ’t schermpje van mijn smartphone, toen ik in Barcelona was. Ben net terug. Met kringloopwinkel had ik voor ogen dat daar de ‘afvoerputjes’ van de stad terechtkunnen, dus de mensen die met de nek worden aangekeken en nauwelijks iets waard zijn. Zoiets … Jullie correcties snijden hout, maar ik laat het maar even zo. Dank daarvoor!