wie al te veel van eten houdt
en vasten liefst vermijdt
wordt zonder aanzien des persoons
met extra large verblijd
wie al te vaak voor hebben kiest
voor’t grote graaifestijn
die knabbelt aan zijn evenwicht
vergeet het om te zijn
wie altijd kiest om rechts te gaan
maakt sporen in de grond
wie links als keus heeft afgedaan
die loopt verdwaasd in‘t rond
wie zelden voor een ander zorgt
het liefst zijn ik verwent
die heeft in zijn kortzichtigheid
zijn mens-zijn nooit herkend
wie eerlijk zijn maar lastig vindt
de waarheid onderdrukt
gaat onder steeds meer ongeloof
en schuldgevoel gebukt
men zegt dat leven kiezen is
en keuze leidt tot kans
maar zonder oog voor evenwicht
blijft niemand in balans


Reken maar dat het de moeite waard is. Een hartje.
Ik bleef even hangen bij: en liegt alsof gedrukt. Dat loopt niet helemaal.
Met een gedicht op rijm heb ik wat moeite. Maar dit gedicht van jou werkt inspirerend.
Hartelijk dank dus.
Dank je, @Bloem, voor hartje en reactie. Ik had ook mijn twijfels over dat regeltje: en liegt alsof gedrukt. Omdat door die kunstgreep het ritme mooi behouden bleef, besloot ik het als dichterlijke vrijheid te beschouwen. Ik vond dat het ook wel mooi aansloot bij de persoon die ik daar beschreef: iemand die het niet zo nauw nam (met de werkelijkheid in dat geval).
Echt heel mooi en weer zo’n goed ritme! Leuke woordspelingen en een boodschap. Knap geschreven.
Dank je, @Irma. Fijn om te horen.
Rijmt, loopt lekker en leest fijn… Dat hartje heb je binnen
Dank je, @taallent. Ik zal je <3 onder mijn riem steken!
Grappig dat jij ook op dat regeltje bleef hangen.
Reken maar dat ik het snap. Mag ik vragen of je er rond mee bent of wil je het toch liever veranderen?
Leuk om te lezen!
@Bloem Ik kan er mee leven, maar zie het toch als een vlekje op een gepoetst gedicht. Wacht nog op een ingeving – wil de bedoeling liegen-alsof-het-gedrukt-staat niet loslaten, maar wel beter invullen. Heb je een suggestie?
Dank je, @Jessy
Een vlekje? Mooi, ik zal er mijn gedachten over laten gaan.
Il be back.
Dank je, @Bloem. Ik heb mijn vlekje kunnen wegwerken door de strofe te wijzigen in:
wie eerlijk zijn maar lastig vindt
de waarheid onderdrukt
gaat onder steeds meer ongeloof
en schuldgevoel gebukt
Dank je voor het wijzen op en meedenken over het vlekje.
Top! Nu is het af.