Zijn doelbewuste tred dwong mijn onverdeelde aandacht af. Zoals hij voor me uitliep op het grindpad, leek hij me iemand met een missie. Terwijl het pad naar links afboog, liep hij rechtdoor naar het kanaal. Zonder vaart te minderen stapte hij resoluut het water in en ging al snel kopje onder.
Onthutst toetste ik op mijn mobiel 112 in. Nog voordat het contact tot stand gekomen was, zag ik zijn kruin weer boven water komen. Twee tellen later gevolgd door hoofd en schouders. Het volgende moment stond hij, nog nadruppelend, aan de overkant op de wal.
Heel even keek de amfibieman me grijnzend aan, salueerde toen met twee vingers aan de rechterkant van zijn hoofd en vervolgde zijn vastberaden weg.
Recente reacties