‘Het voelt alsof mijn levensbron is opgedroogd. Snap je dat?’
‘Ik kan me nauwelijks voorstellen hoe het is.’
‘Mmm… Mijn kinderen zijn springlevend, maar voor mij voelt het alsof ze levend begraven zijn.’
‘Kan je dan zelf geen toenadering zoeken?’
‘Ik heb in het verleden al vaker brokken gelijmd. Nu kan ik het niet meer. Ik heb ook nog zoiets als zelfrespect.’
‘Hoe ga jij dan kerst vieren?
‘Ach… Net zoals zovele lotgenoten. Met weggestopt verdriet. Ik las deze week dat 40 procent van de Nederlanders geen contact heeft met familie. Maar je moet doorgaan, hè?’
‘Je hoeft je voor mij niet flink te houden hoor. Hier heb je een tissue.’
‘Sorry, mijn uitzicht is vertroebeld. Mijn ogen gaan achteruit…’
« Te oud
Honger(3) »
« Te oud Honger(3) »
Familie, Liefde
Afgesneden
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van GeertjePaaij of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Te oud Honger(3) »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Raak.
Mooi en verdrietig stukje tekst.
Hi Corina,
Tja, het leven is bepaald geen sprookje. ‘Ze leven lang en gelukkig’ is een utopie.
verdrietig als contact niet mogelijk is; je kent het gedicht van Vasalis, ‘niet het snijden doet z0’n pijn, maar het afgesneden zijn