“Waar is papa?”
“Papa komt niet meer terug, liefje.”
“Maar ik mis hem, mama. Waarom heeft hij geen gedag gezegd?”
“Hij wist zelf ook niet dat hij weg zou gaan, het is zijn schuld niet. Vanaf nu is het wij tegen de rest van de wereld.”
“Zonder papa komen we niet ver. Papa is de enige die een pot appelmoes open kan maken en hij is de enige die, net zoals ik, mosterd lustte.”
“Ik weet hoe je je voelt, alle dromen zijn weg zonder papa. Maar het gaat ons lukken, we komen er vast wel doorheen.”
“Maar we zien papa nog wel een keer, toch?”
“Kom, liefje, de zon schijnt. We moeten uit bed, want de boze buitenwereld wacht.”
« Fien
Door de mosterd »
« Fien Door de mosterd »
Communicatie, Familie, Fictie
De boze buitenwereld
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Fien Door de mosterd »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Ja, de buitenwereld kan boos en vooral hard zijn. Goed beschreven zo.
Hallo Denise, mooi beschreven. Ik denk alleen dat mama haar jonge dochter (?) meer tegen de boze buitenwereld zou beschermen en niet zo bot zou zijn.
Marc.