“Párdon?”
“Jáwel, u verstond me prima!”
“Ja, zeg, dáár ga ik niet op antwoorden zo…”
“Dat dacht ik wél, ja!”
“Nee, niet dus!”
“Ik bedoelde dat ik dat wel had verwacht.”
“Oh. Dan legde u de klemtoon verkeerd.”
“Ik voel me niet serieus genómen.”
“Daarbij moet u de klemtoon zéker niet verkeerd gaan leggen… Dan krijgen mensen geheel verkeerde ideeën…”
“Mmmh, juist ja. Ik snap het… zoals bij bómmelding”
“Wat voor ding?”
“Dat bedoel ik.”
“…”
“Wilt u nu dan mosterd op uw worst?”
“Dat vráágt u toch niet zó?!”
“De mosterd neemt er anders géén aanstoot aan…”
“Hij neemt er geen áánstoot aan…”
“Precies.”
“U kunt toch ook gewoon zákjes neerleggen…?”
“Okay, goed, géén mosterd voor meneer dus…”
“Pardón?!”

Subtiel! Om kriegélig van te worden. 😉
Leuk stuk. Goed bedacht en geschreven!
Grappig.