Dorette Schwarzschwanz speelt hedenavond in de Stadsschouwburg de stoffelijke resten nummer veertien, in As groot in de versie van achtsnarige zak roerbakbraaksel en onstuitbare epidemie van neuspeuteren, ooit door Eugène Zeulbak zonder gène opgedragen aan Europese vorstenhuizen incluis, maar toch niet te lang in de kluis gebleven. Wie Edward Driekwart kent weet dat de suite voor stoffelijke resten het gehoor nasuizend en met tissue in de hand achterlaat. Het constante fortissimo van de roerige klotsende achtsnarige zak roerbakbraaksel vindt telkens weer zijn klankbord in steeds legere neusholtes. Het werk blijft een van de meest dramatische meesterwerken van de laatste veertig jaar. Nu al staat vast dat het spel van Dorette Schwarzschwanz bij eenieder de zak roerbakbraaksel tot trillen zal brengen.

@Chris, jouw stukje tart mijn maag. 😉
Bizar en fantasierijk, dat ook.
Beste Nel,
Het korte stukje leent zich nu eenmaal beter tot bizarre uitweidingen. Kort kun je het effect en de spanning wel handhaven, die je in langere verhalen in zou leveren.
Met vriendelijke groet,
Chris