“Ik ben blij dat het bijna zover is.”
“Nou.”
“Het was een vreselijk mens.”
“Zeg dat wel.”
“Hoe laat komt ie?”
“Een uur.”
“Eén uur? Hoe moet dat dan met de lunch?”
“Tja.”
“Ik moet lunchen anders trek ik het echt niet. Straks val ik flauw als hij die spuit zet.”
“Nou.”
“Misschien is er nog wat in huis, ze moest zelf toch ook eten, je moeder.”
“Ja.”
“De koelkast is leeg. Alleen wat van die staafjes Franse mosterd.”
“Tja.”
“Anders bel je even dat hij wat eerder komt, dat kan toch wel of niet?”
“Dat lijkt me niet.”
“Nou ik ga hier niet zitten verhongeren, ik ga de stad in. Bel me maar als het voorbij is.”
“Goed schat.”
Prachtige dialoog voor op het toneel!