‘Wil je even proeven? Het moet echt een top gerecht worden vanavond. Marina gaat het zeker op prijs stellen dat ik haar verwen met een zelfgemaakte dinertje.’
‘Heerlijk!’
‘Ik ben zelf nog niet overtuigd. Naar mijn gevoel ontbreekt er nog iets.’
‘Peper? Zout?’
‘Nee, iets pittigs, net zoals Marina zelf.’
‘Stop! Teveel informatie. Jullie interne keuken wil ik liever niet kennen.’
‘Ik rommel wel even in de specerijenkast. Daar ligt vast wel iets dat ik kan gebruiken.’
‘Dan ga ik er vandoor. Veel succes straks!’
‘En schat, is het lekker?’
‘Wat heb je hier in verwerkt?
‘Enkel wat mosterdzaadjes.’
‘Snel Haal mijn epipen! Bel de ziekenwagen! Ik kan haast niet meer ademen! Hoe kan je nu mijn allergie vergeten zijn?
die arme Johnny toch!
😉
Ik moet eerlijk bekennen dat ik het stukje tweemaal moest lezen om een beetje beeld bij te krijgen van de situatie.
Maar het was meteen helder dat het om een niet helemaal gelukt romantisch etentje ging.
Leuk vlot geschreven. 🙂
Dank je wel MichielZiet 🙂