Vrolijk huppelt ze voor ons uit. Ik prop haar smoezelige Pooh beer in de rugzak.
We zijn in Duinrell en mijn nichtje van vijf haast zich naar het kindertreintje. Mijn vriend en ik kijken hoe ze voorbij rijdt in haar zwarte jasje met roze hartjes. Ze heeft nauwelijks tijd om naar ons te zwaaien, want in een treintje rijden is een serieuze zaak. Ze geniet en wij dus ook.
Even later sta ik met mijn nichtje in de toiletruimte. Wij houden na het wassen onze handen onder de blower. Mijn nichtje kijkt naar mij en zegt: “Ik vind je lief! Ik hou van je!”
Hand in hand huppelen we naar buiten. De rest van de dag loop ik op wolkjes.



Beste Paula Hesselink, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie