Sentimenteel loop ik op de geuren en de doorgang tussen de kramen af. Vroeger nam mijn oma me op woensdagmiddagen hier naar toe. Terwijl zij met haar vriendinnen stond bij te kletsen, mocht ik bij de bakker een lekkere koek kopen. Als ik nu de karamel-botergeur opsnuif van de verse stroopwafels, kan ik het niet laten er een te kopen. De eerste, nog warme, hap maakt even dat ik weer haar vertrouwde hand wil pakken.
Bij de viskraam loop ik met dicht geknepen neus snel door. “Die lui stinken in bed nog”, mompelde oma altijd.
Nieuwe geuren van verbrandde kippenbouten en goedkope kleding vol chemie mixen zich nu met de bekende. Er is veel veranderd en toch blijft het hetzelfde.


Recente reacties