Daar zat hij dan. Zelfde plekje als iedere maandagavond vlak bij het raam. Zelfde jas zelfde scheef afgesleten schoenen zelfde tijd maar iets was er deze avond anders dan al die andere maandagavonden ervoor.
Zijn gezicht stond somber, zijn ogen leken leeg terwijl hij naar buiten staarde. Uitdrukkingsloos alsof hij zojuist op het strijdtoneel des levens met de witte vlag had gezwaaid en hier vrede mee probeerde te krijgen.
Langzaam liep ik op hem af en voorzichtig vroeg ik “hetzelfde als altijd?” Hij knikte instemmend maar voegde er met een zachte stem aan toe “Deze keer wil ik de mayonaise en de pindasaus erg graag apart geserveerd hebben van de patat, dan kan ik er vast aan wennen. Klote vechtscheiding
Beste Joyce, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie