Als ik ein-de-lijk boven ben, realiseer ik me dat ik er niet jonger op word.
‘Dat er nog mensen bestaan die geen vaatwasser hebben,’ moppert Skippy naast me, terwijl hij afwasmiddel en water in een teil doet.
Zuchtend kijk ik naar de rommel, zet mijn muts af en spring in het sop.
‘Voorzichtig!’ waarschuw ik, terwijl de gebaksbordjes, kopjes en lepeltjes rakelings langs mijn hoofd scheren.
Nadat ik via de afwasborstel de kant weer opgeklommen ben, sjorren we de vaat uit het sop en blazen alles met de föhn droog.
Terwijl we abseilend bijna de grond bereiken, roep ik enthousiast: ‘Dit gaat veel makkelijker dan naar boven!’
Pas dan mis ik mijn rode puntmuts, die nog op het aanrecht ligt.
Momperen is mompelen en mopperen tegelijk? :p
Deze ga ik later nog eens lezen.
Ja, ha,ha, nu vat ik ‘m @Irma
Ik was er eerder met mijn hoofd niet bij.
@Levja: blij te horen! @Frank: misschien kaboutertaal ;), nee hoor, ik pas het aan, thanx
de afwaskabouter!
Daar word ik nu eens echt vrolijk van!
<3
Haha, dus toch de kaboutertjes 🙂
@Jose, Benny, Inge dank voor jullie reacties. Voortaan zul je niet meer snel zeggen dat zij het wel doen 🙂