‘Het is een axioma …’
‘Huh, wat?’
‘ … Dat ik van je houd!’
‘Dank je wel, geloof ik.’
Ik kijk hem aan – te veel wijn op, denk ik – terwijl ik glimlachend wil starten met afruimen. Verder dan zijn zijde van de tafel geraak ik echter niet. Hij trekt me op zijn schoot. Grinnikend begint hij mij te kussen, vlinderlicht. Mijn schouder, hals, … Het moet er allemaal aan geloven.
‘Ik denk dat ik nog wel een dessert lust.’ gromt hij.
Als antwoord zoen ik hem vol op de mond, hongerig. Met moeite halen we nog het bed.
Wat later murmel ik in zijn oor: ‘dat was nog eens een bewijs van wat ik al lang wist: ook ik hou van jou!’
« Ritselen
De aanhouder wint… »
« Ritselen De aanhouder wint… »
Fictie, Liefde, Mensen
Bewijs!
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Stefanie Rls of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Ritselen De aanhouder wint… »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Axioma’s vragen geen bewijs. Maar in dit geval wil ik ook wel een uitzondering maken. 😀
@Benny Bielen : klopt, maar ach … sommige bewijzen zijn nu eenmaal leuk 😛
Liefde! Heerlijk.
@Levja : soms toch 😉 , dank je!