Als je oudste mokkend opstaat, omdat ie weer de HELE dag naar school moet, en de jongste niks terugzegt bij het ontbijt, weet jij al lang dat ze straks gewoon in de schoolbanken zitten. Papa meent zijn kroost echter nog even te moeten toespreken.
‘Zeg, ben je een haartje betoeterd? Later moet je ook de hele dag werken. Weet je wel hoeveel vrije tijd jullie hebben?’ ‘Ja, maar!’ reageert de oudste furieus, en ‘Nou en,’ mompelt de jongste. Papa uitleggen dat het zo wel over gaat, is olie op het vuur gooien, dus gaan jullie ieder zwijgend je weg. De kinderen zitten intussen fluitend op de fiets. Het wordt een fijne dag, maar papa moet wel een beetje normaal doen.

Dan wens ik papa maar een mooie dag toe …
Mooi Jessica. Het heeft iets triests, dat ze maar niks zeggen en het erbij laten.
Papa doet in zijn ogen normaal. Hij heeft alleen de perceptie en zijn huisgenoten tegen.
Zo herkenbaar!