De zon hangt laag. Het is lastig om haar te onderscheiden tussen de inmiddels inpakkende strandgasten. De geur van de zee kabbelt mijn neus binnen. Ik sta er al zeker een uur en mijn wangen branden nog na van een dag zonneschijn. Haar stem heb ik honderden keren afgedraaid in mijn hoofd. ‘Ik ben even een ijsje halen schat.’
De zon zakt langzaam. Ik richt mijn camera. Haar silhouet steekt scherp af tegen het oranje van de lucht. De gretigheid waarmee ze het ijsje eet vind ik ontroerend. Ze heeft duidelijk een doel, dat zie ik. Ik fotografeer haar snel in het warme tegenlicht voordat ik op haar afloop. ‘Hai! Zou je me even kunnen helpen?’
De zon is verdwenen.
Nooit tegen de zon in filmen of fotograferen! Alleen doen, wanneer je een speciaal effect beoogt.
De aftersunsfeer mooi gevangen in dit stukje.
Met vriendelijke groet,
Chris
Dank je wel Chris
Wat mooi geschreven, sommige zinnen zo poëtisch. ‘De geur van de zee kabbelt mijn neus binnen.’ Prachtig!