Ze doet wat hij zegt, zoals altijd.
Haar stiletto’s klik-klakken over de stoep. De lichten zijn fel aan de straatkant, maar aan de andere zijde is het donker. Ze struikelt en valt tegen de ruwe muur die stinkt naar pis.
Na een paar minuten (uren?) verbijt ze haar pijn, onderdrukt haar misselijkheid. Tijd om naar elders te gaan.
Een hak komt klem te zitten tussen twee tegels. Ze wrikt en trekt, maar de hak zit muurvast, dus haalt ze haar voet uit de schoen. Nee, de grond is hard, koud. Ze doet haar voet weer terug. Ze draait. De hak schiet los, maar het rubber aan het uiteinde is verdwenen.
Tijd om te wuiven naar de voorbijkruipende machines. Zoals altijd.
@Leonardo In-triest, voelbaar in kleine details beschreven.
Mooi en triest tegelijk.
verhaal van een verschoppeling
vraag me alleen af of je ‘naar elders’ gaat, volgens mij ga je naar een andere plek toe of je zoekt je heil elders. Ik weet dat je van de ’taalzeurtjes’ bent ( jouw woorden), dit is dan mijn taalzeurtje
Een gebrek aan vooruitgang volgt uit het koket willen zijn…
Leonardo, treffend beschreven. Vind alleen twee keer ’tijd om’ wat minder mooi.
@Leonardo, zo’n klein stukje van haar leven en toch zo compleet.
@Allen: dank voor de lieve reacties.
@José. Bedankt voor je taalzeurtje. Elders betekent m.i. ergens anders. Je kunt ergens anders naar vertrekken of gaan, en zo ook naar elders gaan (of van elders komen).
@hendrike. “Tijd om” heb ik bewust herhaald (in een contratserende betekenis). Had de eerste keer eerst als zin #twee staan, maar ik vond het voor het effect (nadruk) belangrijk dat de eerste zin los staat van de rest. Nu het de eerste keer middenin staat, kan/moet het wellicht anders. Zal erover nadenken.
@Leonardo zoals altijd?
Het rubber is verdwenen… prachtig detail.
mijn fantasie slaat behoorlijk op hol bij deze
<3
Marianna: ja, er verandert al eeuwen niets. Er zijn nu eenmaal vrouwen die zich liggend proberen staande te houden (velen zijn daartoe gedwongen, helaas).
Rubber, ja, Conny. Heeeel rekbaar begrip 🙂
Bedankt voor je fantastische hartje, Hilde. Nummer #13. Heb ik wat mee (staat in mijn reeks)
Met dit verhaal leg je iedereen plat op 120W @Leonardo.
<3 !
Dank je, Gerda. Ik word er stil van
…
@Leonardo, mooi stuk en goed geschreven. Wat mij betreft hoeft (uren) er niet bij. Het hindert het vlot doorlezen.