Dwalend door het Jan Cunen museum ervaar ik het tastbare resultaat van de bezige handen van Maartje Korstanje. Haar visie is met karton en behangselplak vorm gegeven in de expositie Metamorfoses. Dichtbij of verder weg beweeg ik me om een ander standpunt in te nemen. Bij sculpturen loop ik er omheen, doorheen of bekijk ik ze van boven of beneden. Allerlei standpunten kan ik innemen, maar ik blijf de ander, die zijn eigen verbeelding aan de gang zet.
Ik wil in de schoenen van de kunstenaar stappen. Eigenlijk wil ik in haar bovenkamer rondlopen. En dat kan daar ook! Boven is de torenkamer van de statige villa ingericht als een ruimte die zicht geeft op de gedachtewereld van de kunstenaar.

@Marianna mooi beschouwelijk, dichtbij en toch op afstand gebleven. Een column. Het gaat je goed af. En een vaste bijdrage?
@Mas Dank! vorig jaar geoefend op blog van de lezers van stavast, maar mocht toen wat meer woorden gebruiken
Even met je mee gedwaald.
Mooie dubbele manier om kunst en de kunstenaar te bekijken.
Mooi Marianna, goede reden om naar Oss te gaan
@Levja Fijn. Doen we vaker. Misschien in Veghel?
@Inge en naar bovenkamers ook. Dank!
@Jose Het is de beste reden om naar Oss te komen, behalve als je ook van poezie houdt. Dan moet je nu naar de expositie Dichtkunst in galerie K26. Leuk dat je het bedreigde museum kent. We knokken voor het behoud.