Van vroeger restten veel beelden: foto’s, films die ons haarscherp of verbleekt en korrelig tonen hoe het er vroeger uitzag. Er zijn opnamen van geluiden waarmee we horen hoe het vroeger klonk. Dit is wat volgende generaties ontvangen: zo was het in de tijd van ouders, grootouders, voorouders in vroeger eeuwen.
De stoffige resten van vroeger roepen geuren bij me op. Het herfstig zoet van verse appels in een houten pakhuis. Teer op bielzen in de zomer. Droog stof rond de meelfabriek. De stadswallen bij het hooien van de weilanden. Het zurig parfum van de coöperatieve melkfabriek. De vochtig-chemische lucht van de stoomstomerij. Het eeuwige van de uitdrager. De gracht.
Wie zal na ons kunnen zeggen hoe het vroeger rook?
Mooie beschouwing.
Mooi, het is jammer dat je geuren niet kunt vastleggen zoals beelden en geluiden.