21 juli, 1969. Het is slechts een kleine stap voor een mens. Een pas, van de ladder naar het maanoppervlak, die historie zal schrijven: wie zal zich de voetafdruk niet herinneren? Het is een icoon van onze missie.
Ik volg Neil. Rond de ladder ontstaat een patroon van voetstappen. We maken een wandeling, voeren onze opdrachten uit en keren terug.
We klimmen de trap op, wringen ons door de luchtsluis. Voordat we het compartiment binnengaan, kloppen we maanstof van onze pakken, van de laarzen. Uit de ribbels van Neils zool peuter ik iets merkwaardigs.
Onder de microscoop zie ik bloed, beenderen, textiel en een bordje met het woord ‘Welkom’.
We zwijgen. Collins hoeft niets te weten. Houston heeft een probleem.


@Jack een grappige fantasie
Ha leuk bedacht Jack.
@Jack, 🙂 ‘Horton hears a who’ maar dan op de maan. Leuk gedaan.
@Jack heel goed bedacht