De inhoud van een omwentelingslichaam kan ik je aan de hand van de formule binnen drie seconden vertellen.
Het bijgaande bevattingsvermogen is ruimte voor hypotheses die voor mijn gemiddelde medemens ver buiten dat wat hij als mogelijkheid bereid is te accepteren liggen.
In mijn zucht inzichten te delen word ik meer dan eens niet begrepen.
Ik zit vast in mezelf.
Morgen ga ik me aanmelden bij PAS, een belangenvereniging voor Personen uit het Autisme Spectrum.
Ik waag op voorhand in twijfel te trekken dat deze zelfbenoemde hulpverleners capabel genoeg zijn om mij te leren te communiceren.
Laat staan dat zij wel het onderscheid maken tussen apathie en het onvermogen absolute verwoording tot Jip-en-Janneketaal te reduceren.
Ik ga het meemaken.
Welterusten.


Interessant om zo’n tamelijk onbekende PAS in een dergelijk persoonlijk stuk te verwerken. Jammer van de stigmatisering, dat dan weer wel: Niet alle auti’s zijn hetzelfde. Let op je alinea-indeling om de indeling duidelijker te maken 🙂
@SF Een stuk waarbij vorm en inhoud uitstekend op elkaar afgestemd zijn. Door elke zin op een nieuwe regel te beginnen, wordt de(ze) lezer iets duidelijk over de belevingswereld van de ik uit het verhaal.