Toen ik je de eerste keer zag, hield ik bewust afstand. Je trok me aan, maar toch… Ik twijfelde want ik was bang om er voor te gaan.
‘Soms moet je de sprong in het diepe wagen. Niemand weet wat de toekomst brengen zal.’ Deze woorden en de blik in je ogen overtuigden mij.
Wat waren we gelukkig samen. We hielden onze relatie nog even voor onszelf en onze ontmoetingen waren altijd geheim.
De happy ending kwam er echter niet. Groot was het verdriet toen ik ontdekte waarom alles in het geniep moest. Jij gokte op twee paarden. Mijn angst en wantrouwen was terecht geweest. Maar ik liet me niet kennen en verrees terwijl ik jou in het as achterliet
« Moet dat?
De Herinnering Aan Jou. »
« Moet dat? De Herinnering Aan Jou. »
Communicatie
Volg je gevoel…
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Els Ebraert of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Moet dat? De Herinnering Aan Jou. »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Op een menselijke manier beschreven.Mijn angst en wantrouwen ‘waren’ terecht geweest. ‘Herrees’ zou mooier zijn.
Klopt, Henrike. Bedankt voor je opmerkingen 🙂
Ìnderdaad je gevoel volgen @Els
Inderdaad, Levja maar soms laat je je misleiden he 😉