De gasten wachten zoals altijd geduldig tot wanneer ik naar beneden kom. De gasten, dat zijn de hond die al overeind gekomen is in haar mand van zodra zij mij hoorde rondstommelen en de tuin in wil om haar volle darmen en blaas te ledigen zodat zij die daarna weer opnieuw kan vullen met brood van een rijke oogst, en de mussen buiten die alweer klapwieken hopend dat er wat schamele kruimels zullen uitgestrooid worden.
Zoals het ‘s zondags wel vaker gebeurt, is het zowat middag vooraleer ik ontwaakte. Ik maak koffie, kook eitjes, smeer boterhammen voor een ontbijt dat tegelijkertijd een lunch zal zijn. Het zal smaken en mij voorbereiden op weer een andere arme lange dag zonder jou.

@Jozef, De gasten, dat zijn de hond die al overeind gekomen is in haar mand van zodra zij mij hoorde rondstommelen en de tuin in wil om haar volle darmen en blaas te ledigen zodat zij die daarna weer opnieuw kan vullen met brood van een rijke oogst, en de mussen buiten die alweer klapwieken hopend dat er wat schamele kruimels zullen uitgestrooid worden. Zou dat niet mooier zijn wanneer je daar een minder lange zin van maakt?
Joseph faux compris
Een spitsvondigheidje dat na vele decennia alle spitsheid heeft verloren…(Jozef Faucompret)
Ik zou ook graag wat zinnen opknippen voor de leesbaarheid. En ik zie nog wat spel/zinsbouw foutjes. Maar ik zie dat je reacties op inhoud wil. Die vind ik mooi. Goed beeld gecreeerd.
Nee, geen fout kunnen ontdekken.
Ik vind het juist mooi zo.
beeldende eenzaamheid